Om de verwerking van zachte stenen te begrijpen, moet men eerst hun fundamentele kenmerken begrijpen. Zachte stenen verwijzen doorgaans naar rotsen met een Mohs-hardheid van drie of lager. Ze worden over het algemeen gekenmerkt door een fijne textuur, relatief hoge porositeit en een laag gewicht. Deze eigenschappen maken ze bijzonder geschikt voor snijden, snijden en polijsten. Hun lage hardheid impliceert echter ook een relatief slechte slijtvastheid en duurzaamheid bij verwering; Daarom moeten omgevingsfactoren zorgvuldig in overweging worden genomen bij de selectie ervan voor specifieke toepassingen.
Zachte stenen omvatten een grote verscheidenheid aan soorten. Een belangrijke categorie bestaat uit representatieve sedimentaire gesteenten, zoals kalksteen en zandsteen. Kalksteen bestaat voornamelijk uit calciet en vertoont een divers kleurenpalet, variërend van licht tot donkergrijs en zelfs beige; Historisch gezien zijn er met dit materiaal veel prachtige architectonische constructies gebouwd. Zandsteen daarentegen wordt gevormd uit gecementeerde kwartskorrels, wat resulteert in een textuur die grof en toch rijk gevarieerd is. Een andere categorie omvat metamorfe gesteenten-zoals talk en serpentijn-die een uitzonderlijk zachte en gladde textuur hebben en vaak worden gebruikt bij het maken van handwerk. Ook andere materialen, zoals speksteen, vallen onder de classificatie zachte stenen. Verschillende soorten zachte stenen bezitten verschillende minerale samenstellingen, structurele formaties en fysieke eigenschappen; deze variaties hebben rechtstreeks invloed op de daaropvolgende verwerkingstechnieken en beoogde toepassingen voor elk specifiek type.